domingo, 26 de diciembre de 2010

Fuerza.


Tirar y tirar para sólo lograr hacerte daño.

Indestructible.


Já!



Y a ti, te quiero.


viernes, 24 de diciembre de 2010

Proyectos.


En tierra.
En tierra de nadie.

Pero en mi tierra.



Transparente.

martes, 21 de diciembre de 2010

Conclusiones.


Ket de desayuno.
aHá.

Ket, kit.
Kit... ¿Quid?

Quid pro quo.

Sí, eso eso.
Quid pro quo.

=)


lunes, 20 de diciembre de 2010

Tendencia absoluta.


Desafiando al tiempo...



Por querer estar contigo.

miércoles, 15 de diciembre de 2010

martes, 14 de diciembre de 2010

Contrarreloj.




Aprobado en conciencia.
!Seguimos con las prisas!



viernes, 10 de diciembre de 2010

Chocolate.


Esto es lo que tiene ser feliz...


Y sin embargo,
¡Qué poco pagamos por tantas alegrías!

jueves, 2 de diciembre de 2010

Colores!


En esta ocasión, y en análogas, el fin justifica los medios.

Sin ánimo de que sirva de precedente...
O sí, no sé.

=)






martes, 30 de noviembre de 2010

Ya mismo.


Quiero darte las buenas noches cada día.



El pretexto de la Guerra: Conseguir la Paz.


A ti, gracias.
Pero debes saber que no eres ningún héroe.


jueves, 25 de noviembre de 2010

Hurra!


Eh, ¡tú!
Sí, sí, tú.

¡Que estamos de celebraciones!



Y, ¡qué perfecto es poder hacerlo todo contigo!

¿Verdad?

lunes, 22 de noviembre de 2010

Completa y bien formada.


De quan el temps era temps i hi cabia la consciència.


Però també...

De com he assumit el que ma terra m'ensenyà a cops:
ni un dia sense tenir res a fer,
ni una hora mal aprofitada,
ni un minut per perdre,
ni un segon per malgastar.

De tot això i molt més, ara m'enorgulleixo.
Ara és quan recupero allò que no vaig poder gaudir.

Ara és el moment de tornar a néixer,
de tornar a començar.
D'omplir els buits.
I per molt que hagi d'anar comprant el temps a on no el vènen,
és el meu moment.

Ja tocava tornar.

Més gran que mai.
Completa i ben formada.



sábado, 20 de noviembre de 2010

Dr. Deseo


Estoy hecha para llevarte a ti.
Toda la vida.

Hágase su voluntad.

jueves, 18 de noviembre de 2010

Conque esas llevamos, ¿eh?


Aquella
bella mujer
me advirtió de que hoy
el Sol brillaría
por
y
para mí.

Y así lo hizo.

Lo que aquella
bella mujer
no sabía
es que al tiempo de negociar ella con el Sol,
yo lo hice con la Luna.

Sí señora, así es.

A día de hoy,
o mejor dicho, a noche de hoy,
y hasta siempre,
la Luna resplandecerá
por
y para ti.



Porque tener un cepillo de dientes en casa...
Es un hecho mayor.


martes, 16 de noviembre de 2010

Técnicamente impreciso.


Berberecho post-coital.

lunes, 15 de noviembre de 2010

Salam.


Timeo danaos et dona ferentes.


Promesas que no llegan...
Y un alto muro de 2.000 km.

الحرية


Sáhara Lliure.



domingo, 14 de noviembre de 2010

Futuro.


No, ¡por favor!
No te vayas todavía.



Tócala una vez más.
Tan suave y tan despacio...

Tan lenta...


Por favor, ¡no!


Te ruego y te suplico.

Ya añoro esas notas...

Una vez más...
Por favor.


Sí, así es.
Gracias.


Ya sabes que siempre te la pediré una vez más...
Y la última siempre será la penúltima.

No puedo remediarlo.



Gracias.



martes, 9 de noviembre de 2010

Nuestro.


Gritarte va a ser siempre mi última intención.

No, de hecho no.
Gritarte jamás va a estar entre mis intenciones.

Y si lo hago...
Perdóname.
Por favor.



La voz debe utilizarse para otras cosas.
Los gritos deben guardarse para otras causas.
Pero para ti no.


al Aaiún.

domingo, 7 de noviembre de 2010

Fe a.católica, an.apostólica, y a.romana.

"¡Oh, Dios! ¡Derriba a los poderosos y enaltece a los pobres!"


Y yo digo...
¡Oh, dios! Inmolaros.
Pues los poderosos sois vosotros y no hacéis más que recordar al pobre su condición.

Lo siento.
La Iglesia Católica siempre fue la gran usurpadora de la historia.

Hijos de puta.

viernes, 5 de noviembre de 2010

S.


Memorándum.


martes, 2 de noviembre de 2010

Tiempo indefinido.


De principio a fin.
Sin poder concretar más.


lunes, 1 de noviembre de 2010

Secreto a voces.


Sin mucho más que decir.

Perfecto desnivel.
Perfecto nubarrón.
Perfecto todo contigo.

Te quiero.
Sin saber cómo o cuánto.

Te quiero.






Y si es verdad que de vez en cuando...
Avísame.

Por todas aquellas promesas.
Por todos aquellos momentos.
Por todas aquellas sonrisas y lágrimas.

Por todos aquellos nosotros...

Por ese sentir tan...
tan...
tan.

Por los comodines y las trampas en el vivir.
Por las nubes y los colores.

Por los abrazos que nos dimos.
Y por los que tenemos pendientes.




martes, 26 de octubre de 2010

Brossa.



Ha llegado el frío de otoño.

No, el frío no.
Es otra cosa.

Es calor.
Sí, eso es.

Es el calor del otoño.


¡Te quiero!

Prisas.


Y mira tú por dónde,
Hoy duermo entre cuatro paredes.

Y mira tú por dónde...
Se acaba el tiempo.


En realidad, espero estar de suerte.

Pero...
En realidad, no quiero obligarme al tiempo.
En realidad...

Ya vendrá.


=)

jueves, 21 de octubre de 2010

Paraules d'amor.


¿¡¿Qué?!?

¡¡¡No, no, no!!!
Espera, espera.

Ha debido ser un error.
¡No!

Asimila,
Calma,
Respira.

¡NO!

¿Sí?
Definitivo.
Final.
Adiós.

No...

Inhala.
Exhala.

Relájate.
Estás bien.

¿Estás bien?
Estás bien.
Mejor que bien.

Pero...
Ya ha llegado el momento.
Se ha hecho realidad.
Tarde o temprano...


El ayer y el hoy sólo podrán abrazarse mañana...
El abrazo ha llegado ya.

No hubiera sido así de no tenerte conmigo.



Andrea...
A ti, te quiero.




Y a ti...
A ti te doy las gracias.
Y lloro si te las doy por ser capaz de asimilar.
Pero...

Pero...

Siempre estaré en deuda contigo.
Por todo lo que hiciste.
Por todo lo que me enseñaste.
Por todo lo que lograste.
Por ti, ahora soy más yo.

Por ti, ahora puedo gritar cuánto quiero a esa persona...
Por ti...
Gracias...

Adiós...

Y que tengas suerte en la vida...





A capas.


Con cada capa que descubres, estás más cerca del centro.
Con cada capa que te quitas...
Estoy más cerca de ti.

Capa a capa,
Te quiero.

Capa a capa,
Y sin llorar.

Capa a capa,
Me desnudas.



Y cuando no queden más capas...


domingo, 17 de octubre de 2010

Anacronía.


Intradiegésico pero equisciente.
Retrospección...
Analepsis...

Sonrisa.

miércoles, 13 de octubre de 2010

Así.


Así.
Pero sin púas.

Quédate tan solo con sus usos curativos...

Medicina para el cuerpo.
Y para la mente.


Así.
Eres...
Soy...

Soy porque eres.


lunes, 11 de octubre de 2010

Pequeño Azul.


La alberca es...
Como mi segundo hogar.

Porque tengo allí todo lo que me falta aquí.



¡Menos mal que siempre llevo la casa a cuestas!
Que no tengo motivos para echar nada de menos...

Porque siempre te llevo a cuestas conmigo.



Y sigo soñando con volver a abrazarte...
En horas y kilómetros.




domingo, 10 de octubre de 2010

Otoño.


¡Colores en las calles!
¡Rojos, verdes, ocres, marrones!

Todo es tan cambiante...
Que el día menos pensado...

=)


jueves, 7 de octubre de 2010

Mafia.


¡Que sin mis bichos estoy hueca!
¡Que sin ti yo no soy ná!

Te quiero.

=)

martes, 5 de octubre de 2010

Pánico.


Para escapar de tus pesadillas,
tienes que gritar.


Arropada hasta las entrañas.
Sin dejar que entren.


Pero si no pueden entrar...


Tampoco pueden salir.




Encrucijadas humanas.

lunes, 4 de octubre de 2010

Desorden.


¡Uy!
No, No, No, No, No,No, No.

¡Que ibas bien hasta ahora!

No es momento de perder las riendas.
Tómalas de nuevo y vuelve a tener el control.


Cosa de tiempo y compromiso.

miércoles, 29 de septiembre de 2010

Cosa de dos.


Elegir un color...


=)




domingo, 26 de septiembre de 2010

Hiperglucemia


Tan dulce...


miércoles, 22 de septiembre de 2010

¡Eh, tú!



Ssshh.

Cierra los ojos.

Tienes más que suficiente con las palmas de tus manos, con las huellas de tus dedos.

Siente...
Pero ciérralos.


Dejándonos llevar...

=)


domingo, 19 de septiembre de 2010

Cambio.


Dime tú que la perfección del mundo no está hecha a conciencia...
Y no te creeré.



¿Te apetece bailar?

=)

viernes, 17 de septiembre de 2010

Otra vez.



Hemos vuelto y aquí estamos.
Más y mejor que nunca.
Indestructibles.

Lo echaba de menos.
Te echaba de menos.


Pssst.

=)


martes, 14 de septiembre de 2010

Cordura.



Hemos perdido la cabeza pero no el sombrero.




Caballero,
¿Está usted seguro de eso?



viernes, 10 de septiembre de 2010

A cara o cruz.



¡Dale chicha al automático y vente a dormir conmigo!



martes, 7 de septiembre de 2010

Delirium tremens.


Adicta y sin ganas de desintoxicarme.

domingo, 5 de septiembre de 2010

Llar.


Enlloc com a casa.
Enlloc com a ma terra...

Però sense tu...
No.
Mai.

Anyorança.



CORRANDES D'EXILI
Pere Quart

Una nit de lluna plena
tramuntàrem la carena,
lentament, sense dir re ...
Si la lluna feia el ple
també el féu la nostra pena.

L'estimada m'acompanya
de pell bruna i aire greu
(com una Mare de Déu
que han trobat a la muntanya.)

Perquè ens perdoni la guerra,
que l'ensagna, que l'esguerra,
abans de passar la ratlla,
m'ajec i beso la terra
i l'acarono amb l'espatlla.

A Catalunya deixí
el dia de ma partida
mitja vida condormida:
l'altra meitat vingué amb mi
per no deixar-me sens vida.

Avui en terres de França
i demà més lluny potser,
no em moriré d'anyorança
ans d'enyorança viuré.

En ma terra del Vallès
tres turons fan una serra,
quatre pins un bosc espès,
cinc quarteres massa terra.
"Com el Vallès no hi ha res".

Que els pins cenyeixin la cala,
l'ermita dalt del pujol;
i a la platja un tenderol
que batega com una ala.

Una esperança desfeta,
una recança infinita.
I una pàtria tan petita
que la somio completa.


Exili.
"Com el Vallés no hi ha res".