
De quan el temps era temps i hi cabia la consciència.
Però també...
De com he assumit el que ma terra m'ensenyà a cops:
ni un dia sense tenir res a fer,
ni una hora mal aprofitada,
ni un minut per perdre,
ni un segon per malgastar.
De tot això i molt més, ara m'enorgulleixo.
Ara és quan recupero allò que no vaig poder gaudir.
Ara és el moment de tornar a néixer,
de tornar a començar.
D'omplir els buits.
I per molt que hagi d'anar comprant el temps a on no el vènen,
és el meu moment.
Ja tocava tornar.
Més gran que mai.
Completa i ben formada.